Hoogmoed is de zonde der zonden schijnt. Het schijnt dat de zonde hoogmoed, de engel lucifer liet transformeren tot Satan. Tevens was het de zonde hoogmoed, die Eva liet eten van de verboden vruchten. Een kwaad gebeuren dus allemaal… En niet iets waar ik graag mee geidenticifeerd wil worden. Maar wat is hoogmoed eigenlijk? Eens even kijken wat google mij toont. (bovenstaande toonde google mij trouwens ook) (google is my friend!)

Synoniemen van hoogmoed zijn: eigenwaan, trots, arrogantie, verwaandheid, zelfingenomenheid, zelfverheffing en eigendunk. Klinkt niet alsof ik er blij van moet worden… Maar misschien ook wel omdat ik mezelf er in herken. Voor een deel.

Ik ben Eva. Geen Ingrid. Omdat ik, momenteel, net als Eva, aan hoogmoed lijd. Ik ben trots op mezelf en ik denk dat het hard de richting op gaat van hoogmoed. Een paar weken geleden kreeg ik voor mijn voeten geslingerd door een vriend, dat ik verwaand en arrogant was, tegen een kennis van hem. Niet bepaald een bonuspunt. Soms denk ik, dat ik anderen niet nodig heb, om gelukkig te zijn. (het is nog best lastig om dit te schrijven en straks ook nog te publiceren!) Natuurlijk wel, voor de gezelligheid, voor leuke avonden en fijne feestje… Maar ben ik er ook echt van overtuigd dat ik anderen nodig heb om me compleet te voelen? (wel mijn moeder trouwens, haar heb ik nodig) Vast wel, maar soms voel ik dat niet zo. Dan denk ik dat ik het allemaal zelf wel kan. Ik weet zeker dat ik ook van de verboden vruchten aan het eten ben.

Het punt is eigenlijk, dat ik soms gewoon beretrots ben op mezelf. Op wat ik de afgelopen jaren bereikt heb, gedaan heb. In vormen van papiertjes en rijbewijzen, maar ook op het vlak van persoonlijke ontwikkeling. Ik denk dat ik daar wel trots op mág zijn, maar als daarvoor arrogantie in de plaats komt, ben ik niet op de goede weg en word het hoog tijd om hoogmoed aan te pakken! En ik denk dat daar maar een weg voor is…